Sensör değeri parmaktan neden farklı?

Hücrelerin arasını dolduran o sıvının adı doku sıvısı. Glukoz oraya doğrudan gitmez, önce kana karışır ve kılcal damarın ince duvarını geçerek yavaşça sızar. Yani sensör, kanın bir adım sonrasını okur.

Şeker sabit seyrederken kan ile doku sıvısı birbirine yetişir. Kahvaltıdan uzak, sakin bir öğle vaktinde parmak testiyle sensör birbirine oldukça yakın sayılar verir. Makas asıl hareket anında açılır.

Kahvaltı sonrası kan hızla yükselir. Sıvıya geçiş bu hızı bir süre yakalayamaz ve sensör o dakikalarda kandan geride görünür.

İniş sırasında tablo tersine döner. Çevredeki hücreler sıvıdaki glukozu çekmeye devam ettiği için sensör kandan daha aşağıda seyredebilir. Uzun bir yürüyüşün ardından ya da gecenin ortasında görülen sapmanın kaynağı budur.

Gecikmenin bir kısmı da cihazın kendisinden gelir. Deri altına yerleşen her yabancı cisim gibi sensörün ucunu da ince bir doku zarfı sarar. Glukozun bu zarfı aşması zaman alır ve hayvan deneyleri gecikmenin büyük bölümünü bu zarfa bağlar (McClatchey ve ark., 2019).

Sensörün üzerine yatmak da sayıyı geçici olarak aşağı çeker. Bastırılan bölgeye kan akışı azalır, o küçük alandaki sıvı kendini yenileyemez ve sabah kalkınca sayı toparlanır. Yeni takılan bir sensörün ilk saatlerinde de doku henüz yerine oturmaz, okuma o sırada oynak kalır.

Aşağıdaki tablo farkın nerede büyüdüğünü toparlar.

İki ölçüm arasındaki fark bu nedenle arıza işareti sayılmaz. Sensör kesintisiz bir akışı izler, parmak testi ise tek bir anı dondurup önüne koyar. Aradaki mesafe, şekerin o sırada ne kadar hızlı hareket ettiğini de anlatır. Şeker sabitken bile fark kapanmıyorsa ya da sensör ile parmak sürekli ters yöne işaret ediyorsa, konu gecikme olmaktan çıkar. O zaman sensörün yerleşimi ve ömrü hekimle konuşulur.