Czemu z tego samego palca wychodzą dwa wyniki?

Pomiar z palca nie jest odczytaniem liczby, tylko małą pracą chemiczną idącą na dłoni. Pasek reaguje z krwią, a urządzenie zamienia tę reakcję w liczbę. Niszczenie paska w pojemniku przez wilgoć i ciepło to osobny mechanizm. Tu chodzi o co innego. Gdy tę samą czynność zrobi się dwa razy pod rząd, przychodzą dwa bliskie sobie wyniki. Bliskie, ale nie te same.

Ten mały odstęp powiększają czynniki idące z dwóch miejsc: z chwili pomiaru i z własnej krwi człowieka.

• Resztka na palcu: słodki ślad zostający na skórze wchodzi do kropli i ciągnie wynik w górę.
• Pobranie kropli przez wyciskanie: w wyciskanym palcu do krwi dostaje się płyn tkankowy, próbka się rozcieńcza.
• Temperatura: w zimny poranek ukrwienie opuszki maleje, a kropla zbiera się z trudem.
• Gęstość krwi: przy wysokim udziale krwinek czerwonych wynik przesuwa się w dół, przy niskim w górę.
• Własny udział urządzenia: międzynarodowe kryterium dokładności opisuje nie jeden punkt, tylko pasmo.

W pierwszej kropli pobranej z nieumytej ręki bez widocznego zabrudzenia u jednej osoby na dziesięć wyszło wyraźne odchylenie; gdy ręce umyto mydłem, ta różnica w dużej mierze znikła (Hortensius i wsp., 2011). Ramię tego samego badania z palcem, który dotknął owocu, przejmuje za to strona „Jak zmierzyć cukier we krwi w domu?”. Udział tutejszy jest krótko taki: źródłem odchylenia jest nie urządzenie, tylko kropla przychodząca do urządzenia. Udział krwinek czerwonych to z kolei cecha własnego obrazu krwi człowieka. Nie rusza się szybko w ciągu dnia; przesuwa nie różnicę między pomiarami, ale ogólne miejsce wyniku.

Jest też granica, za którą te małe ruchy przestają być zwyczajne. Jeśli wyniki oddalą się znacznie dalej niż zwykle, obraz się zmienia. To samo obowiązuje, gdy liczba na ekranie w ogóle nie pokrywa się ze stanem człowieka w tej chwili. Robienie pomiaru raz po raz nie wyjaśnia w takiej sytuacji decyzji; rzecz idzie o samo urządzenie, o stan pojemnika z paskami i o czystość ręki.

Jeden wynik sam nie buduje obrazu. Znaczenie zbiera się w kierunku powtarzającym się przez dni. Wiedza o własnym udziale mierzenia uwalnia od liczenia każdego małego ruchu jako zdarzenia.