Diyabet eşin uykusunu ve kaygısını böler mi?
· 3 dk

Diyabetle yaşayan kişinin eşinde iki şey ayrı ayrı ölçüldü: kendi kaygısı ve kendi uykusu. Kaygının kendi ölçeği var ve en sık çıkan başlığı düşük şeker. Uyku tarafında iki sonuç birden var: çiftin iki uykusu birlikte hareket ediyor, diyabete özgü yol arandı ve bulunamadı.
Evde iki kişi var ve ikisinden yalnız biri diyabetle yaşıyor. Ölçülen kişi öteki: tanıyı taşımayan, kararın ve kaydın sahibi olmayan, ama aynı gecede uyanan taraf. Aynı mutfağı, aynı yatak odasını, aynı sabahı paylaşıyor. Üç ölçümün üçünde de ortak koşul bu; kayda geçen ilişki adı ikisinde eş, üçüncüsünde birlikte oturan aile üyesi. Eşin kendi hâli iki araçla ölçüldü: kendi kaygısı ve kendi uykusu. İkisinde de sonuç doğrudan ona ait.
Kaygı tarafının kendi ölçeği var. Tip 1 diyabetle yaşayan erişkinlerin eşleri için geliştirilen soru dizisi önce eşlerle yapılan görüşmelerden kuruldu, sonra üç yüzden fazla eşe uygulandı. Dizi yükü dört başlığa ayırıyor: eşin diyabetini yönetme sıkıntısı, nasıl yardım edileceğini bilememek, diyabetin kendi hayatında açtığı yer ve düşük şeker. Ölçek her başlıkta bir eşik tanımlıyor ve üstünü yüksek sıkıntı sayıyor; bu bir tanı adı değil, ölçek içinde bir kesim noktası. En sık aşılan başlık düşük şeker oldu: katılan eşlerin üçte ikisine yakını orada üst dilimde çıktı. En seyrek aşılan başlık yönetim sıkıntısı.
Uyku tarafı başka bir düzenekle ölçüldü. Tip 1 diyabetle yaşayan erişkinler ve eşleri iki hafta boyunca her akşam ayrı ayrı form doldurdu. Uyku kalitesi çiftin iki tarafında birlikte hareket etti: birinin kendi ortalamasının üstünde uyuduğu günlerde öteki de öyle bildirdi. Kendi uykusu iyi geçen taraf, ertesi gün kendi hayatındaki sıkıntıları daha az saydı; eşi iyi uyuduğunda diyabetle yaşayan taraf da öyle.
Beklenen yol ise arandı ve bulunamadı. Aynı çalışma, diyabetle yaşayan tarafın o günkü diyabete bağlı sıkıntılarının eşin o geceki uyku kalitesini yordayıp yordamadığına baktı. Bağ çıkmadı. Yani iki uykunun birlikte hareket ettiği ölçüldü; o hareketi diyabetin kurduğu gösterilemedi.
Aile üyelerinin kendi bildirimleri çok uluslu bir ankette de toplandı. İki binden fazla aile üyesi katıldı ve sorular onların kendi hayatına baktı: kendi yaşam kalitesi, kendi duygusal iyilik hâli, destek vermenin ağır gelip gelmediği. Burada sayılan şey katılanın kendi bildirimi; düşük şeker endişesini bildirenler beşte üçü aştı. Ülkeler arasındaki fark çoğu başlıkta büyük, bazılarında birkaç kat. Ankette aile üyeleri, bakımı yürütsün ya da yürütmesin, tek havuzda toplanıyor; ayrımı taşıyan araç eşler için geliştirilen ölçek.
Aynı ölçekte eşin sıkıntısıyla birlikte hareket eden birkaç etken sayıldı: eşin yaşı ve cinsiyeti, ilişki doyumu, bakılan tarafın şeker seyri ve bakıma karışma düzeyi. Sonuncusunda şu çıktı: karışma düzeyinin yüksek olduğu yerde eşin diyabet distresi de yüksek bulundu; bağ, listedeki öteki etkenler modele girdikten sonra da yerinde kaldı. Karışmanın ilişki içinde nasıl karşılandığı başka bir soru; karşılığı “Yakınların desteği neden bazen ters teper?” yazısında. Bakımı fiilen yürüten tarafın yükü “Bakım verenin yükü nerede birikir?” başlığında sayılıyor. Ölçek bir kez uygulandı; hangisinin önce geldiği bu düzenekte sorulmuyor. Karışma düzeyi burada ölçülen bir değişkenin adı: eşin diyabet yönetimine ne kadar katıldığını soran bir ölçü.
Kaynaklar
- Polonsky WH, Fisher L, Hessler D, Johnson N. Emotional Distress in the Partners of Type 1 Diabetes Adults: Worries About Hypoglycemia and Other Key Concerns. Diabetes Technol Ther. 2016;18(5):292-297. doi:10.1089/dia.2015.0451
- Tracy EL, Berg CA, Baucom KJW, Turner SL, Kelly CS, Van Vleet M, Butner J, Helgeson VS. Daily sleep quality and daily stressors in couples coping with type 1 diabetes. Health Psychol. 2019;38(1):75-83. doi:10.1037/hea0000690
- Kovacs Burns K, Nicolucci A, Holt RIG, Willaing I, Hermanns N, Kalra S, Wens J, Pouwer F, Skovlund SE, Peyrot M. Diabetes Attitudes, Wishes and Needs second study (DAWN2): cross-national benchmarking indicators for family members living with people with diabetes. Diabet Med. 2013;30(7):778-788. doi:10.1111/dme.12239