Ölçüm neden olduğu gibi kayda geçmez?

Kâğıda geçen satırın görülen sayıyı taşımadığı durumlar ölçülmüş. Sayı yumuşatılıyor, başka bir sayıyla değiştiriliyor ya da hiç yapılmamış bir ölçüm satır olarak giriyor. Cihazdan alınan dökümün elle düzeltilmesi de aynı sonucu veriyor. Kaydın ne zaman yanılttığını soran yazı bu ayrışmanın biçimlerini sayıyor; o yazıda satırın kime bakılarak yazıldığı yok.

Bunun neden yapıldığını soran bir çalışma, tip 1 diyabetli ergenlerle tek tek görüştü. Sorulan davranış hem konuşmada verilen sayıyı hem deftere ya da cihaza geçen kaydı kapsıyordu. Verilen gerekçeler üç başlıkta toplandı. Birincisi bir şey elde etmek — yazılan sayı bir kapıyı açıyor ya da bir işi erteliyor. İkincisi olumsuz bir karşılığı savuşturmak; kızgınlık, eleştiri, günün geri kalanına yayılan bir sorgu. Üçüncüsü karşı tarafı üzmemek. Görüşülen gençlerin neredeyse tamamı üç başlığın her birinde en az bir örnek verdi.

Üçüncü başlık ötekilerden ayrı işliyor, çünkü hedefi yalnız kendi payını korumak değil. Sayfayı akşam okuyacak kişinin telaşlanmaması için satır yumuşatılıyor. Başlığın kendisi iki yönlü kurulmuş; kişinin kendi kaygısından kaçınması da aynı yere yazıldı — istenenden uzak çıkan bir ölçümün yarattığı hayal kırıklığı ve sorumluluğun ağırlığı orada anılıyor. Sayfa böylece iki yöne birden bakıyor.

Sayfadan başka bir kayıt yoksa bu ayrışma sayfanın kendisinden okunmuyor. El yazısı defterlerle cihaz belleğini karşılaştıran derleme tam bu yüzden ikisini yan yana koydu. Ayrışmanın yüksek olduğu defterlerde glisemik değişkenlik, aynı dönemin cihazdan okunan hâline göre daralıyor. Derleme daralmayı hataların bütününe bağlıyor. Kâğıdın kendi içinde tutarsız bir yanı ise yok; saatler yerinde duruyor, günler eksiksiz görünüyor. Paylaşılan bir ekranın ikinci bir kayıt taşıdığı durum bunun dışında ve o kanalın ne taşıdığı gözlemin ekrandan geldiği yazıda kuruluyor.

Aynı davranışı sayıyla ölçen ikinci bir çalışma, ergenliğin son yılındaki gençlerden ve annelerinden ayrı ayrı yanıt aldı. Ölçülen şey diyabetle ilgili bilgiyi ebeveynden bilerek saklama eğilimiydi. Anneden saklama uzun dönemli şeker göstergesiyle birlikte yürüdü, iki ebeveynden birden saklama ise günlük uygulamanın aksamasıyla. Bu ayrım ebeveynin kabul edici tutumundan, ne kadar haberdar olduğundan, gencin ne kadarını kendiliğinden anlattığından ve gençteki başka davranış sorunlarından bağımsız çıktı. Ebeveynin diyabetle ilgili bilgisinin yüksek olduğu ailelerde saklama daha az ölçüldü. Saklamanın kime yöneldiği, sayfanın dışındaki iki ayrı ölçüde ayrışıyor.