Şeker içermez ne anlama gelir?

Etiketlerdeki ibareler keyfi değil. Küresel gıda etiketleme çerçevesi, hangi üründe hangi sözün kullanılabileceğini eşiklere bağlar. Şeker içermez iddiası için ölçüt, yüz gram katı ya da yüz mililitre sıvı başına yarım gramı geçmeyen bir şeker miktarıdır. Buradaki şekerler sözü, tek ve çift şeker birimlerini kapsar. Nişasta bu tanımın dışında kalır. Tamamen undan yapılmış bir bisküvi bile o ibareyi taşıyabilir.

İlave şekersiz apayrı bir şey söyler: üretim sırasında dışarıdan şeker eklenmemiş demektir. Yiyeceğin kendi şekeri yerinde durur. Meyveli bir yoğurt ya da meyve konsantresiyle tatlandırılmış bir kahvaltılık tahıl, hiç şeker eklenmeden de belirgin miktarda şeker taşıyabilir.

Hafif ise karşılaştırmalı bir sözdür. Aynı türden bir referans ürüne göre en az dörtte bir azalma ister, daha azını değil. Neyin azaldığı çoğu zaman yağdır, şeker değil. Az olması da mutlak olarak az olduğunu göstermez; yalnızca ötekinden az olduğunu gösterir.

Tam tahıl ibaresi de ürünün ne kadarının tam tahıl olduğunu söylemez. Binden fazla yetişkinle yapılan bir tüketici çalışmasında katılımcıların yarıya yakını, ağırlıklı olarak rafine tahıldan yapılmış ürünlerin tam tahıl oranını olduğundan yüksek tahmin etti. Kahverengi renk, çok tahıllı sözü ve ambalajdaki başak görseli oran hakkında bilgi taşımaz. İçindekiler listesi ağırlık sırasına göre dizilir ve bu konuda daha dürüsttür. Bu ibare bir orana değil, yalnızca varlığa dayanır.

Şekersiz şekerleme ve sakızların çoğu şeker alkolü taşır; bunlar etiketin şeker satırına değil toplam karbonhidrat satırına yazılır. Hangi satırın neyi kapsadığını anlatan ayrı bir yazı var. Buradaki konu ambalajın ön yüzü. Diyabetik ürün rafı da bir güvence sunmaz: oradaki bir kek, sofra şekeri yerine başka bir tatlandırıcı taşıyor olabilir; unu, yağı ve porsiyonu yerinde durur. Paket elde çevrildiğinde ön yüzdeki iri harfler yerine arkadaki tabloya bakmak daha çok şey anlatır. Ön yüzdeki söz bir pazarlama cümlesidir; arkadaki tablo ölçülmüş bir bilgidir.