Czy zioła na cukier naprawdę działają?

Obraz dowodów jest rozsypany. Przeglądy o cynamonie nie trzymają się nawzajem. Dawny przegląd systematyczny zbierający około dziesięciu prac nie znalazł istotnej różnicy w miarach cukru; nowszy, zbierający więcej prac, doniósł o małej poprawie. Wyniki dla chromu rzucały się z pracy na pracę. Dla berberyny i kozieradki są przeglądy donoszące o działaniu, ale z małą liczbą uczestników i ograniczone do kilku tygodni. Kłopot zbiera się za każdym razem w tym samym miejscu: małe grupy, krótki czas, niepodobne do siebie produkty.

Jest tego jeszcze jeden powód. Nazwa rośliny nie jest standardem. Wyciąg użyty w jednej próbie wyciąga się z określonej części rośliny określoną metodą; proszek na sklepowej półce jest wytworem innej obróbki. Pora zbioru, suszenie i mielenie też ruszają to, co jest w środku. Dlatego dobry wynik jednej próby nie przenosi się na inne pudełko noszące tę samą nazwę. Patrzeć na nazwę i spodziewać się tego samego wyniku prowadzi tu na manowce.

• Interakcja: część ziół brana razem z lekiem obniżającym cukier powiększa łączne działanie; szczegół tej zależności otwiera osobny tekst o tym, jak leki wpływają na siebie nawzajem. Spadek daje o sobie znać potami, drżeniem, kołataniem, nagłym głodem i rozproszeniem uwagi; jeśli ten obraz zgęstniał po dołożeniu nowego produktu, przyczyną może być właśnie ten produkt.
• Nadzór: suplementy w wielu krajach nie są nadzorowane jak leki; przed wejściem na półkę nie żąda się od nich dowodu działania ani bezpieczeństwa, a skład i czystość rusza się z partii na partię. Przegląd zbierający produkty ziołowe sprzedawane jako obniżające cukier znalazł w przeważającej części pudełek substancję leczniczą niewypisaną na etykiecie. Najczęściej wychodząca należała do grupy pochodnych sulfonylomocznika, a obok niej stał dawny lek na cukier wycofany z rynku z powodu bezpieczeństwa. U dwóch trzecich osób używających tych produktów zobaczono szkodę, a najczęstszą jej postacią był spadek cukru.
• Odkładanie: produkt uważany za działający potrafi zająć miejsce właściwego leczenia. Ponieważ w tamtym okresie nie robi się żadnych pomiarów, rosnące wartości nie wchodzą do zapisu; sprawa staje się widoczna dopiero przy następnym badaniu.

Uzupełnienie witaminy albo minerału, którego niedobór wykazano, jest całkiem inną sprawą. Najbardziej znanym przykładem jest metformina: przy długim stosowaniu wiąże się ją ze spadkiem poziomu witaminy B12, a wytyczne wysuwają w tej grupie okresowe mierzenie tego poziomu. Zamknięcie stwierdzonego braku to nie ta sama praca co stanie przed półką i wybieranie produktu w nadziei na obniżenie cukru.

Dowód i nadzór brakują w tę samą stronę. Dowodu żądanego od leku nie żąda się od produktu ziołowego niosącego to samo twierdzenie; zdanie na pudełku bierze się nie z pracy badawczej, tylko z decyzji marketingowej. A jedyną miarą, jaką widzi biorący pudełko do ręki, jest właśnie to zdanie.