آزمون بارگذاری قند (OGTT) چیست؟

آزمون با نوشیدن محلولی شیرین آغاز می‌شود که هر بار با یک اندازه ساخته می‌شود. نخست نمونه‌ای از خون گرفته می‌شود و سپس پس از انتظاری مقرر همان کار تکرار می‌شود. پرسشی که پرسیده می‌شود یکی است: پس از دادن بار، عدد پایین می‌آید یا نه، و پایین آمدن چقدر طول می‌کشد؟ پاسخ که نیرومند باشد عدد بالا می‌رود، قله می‌سازد و زود پایین می‌آید. پاسخ که ضعیف باشد پایین آمدن دراز می‌شود. آنچه آزمون می‌خواند مقامی است که در پایان انتظار به آن رسیده‌ایم.

یک نمونهٔ خون یک عکس است. آزمون بارگذاری قاب دومی می‌افزاید؛ دو قاب که کنار هم بیایند حرکت دیده می‌شود. سبب برنخاستن از صندلی اتاق انتظار هم به همین نظم بسته است. ماهیچه‌ای که کار می‌کند گلوکوز خون را به درون خود می‌کشد؛ بالا رفتن از پله یا چرخیدن در راهرو منحنی را از آنچه هست پایین‌تر خم می‌کند. سیگار کشیدن هم به همین گونه تصویر را جابه‌جا می‌کند. برای اینکه همه در یک شرایط اندازه گرفته شوند، خوراکی درون کیف هم بسته می‌ماند.

شکل منحنی را دو نیروی جدا از هم تعیین می‌کنند. نخست، سرعت رفتن شکری که نوشیده شده از روده به خون. دوم، مهارت لوزالمعده در وارد کار شدن و فرستادن افزوده به درون سلول‌ها. این دو نیرو که به هم برسند قله کوتاه می‌ماند و پایین آمدن زود تمام می‌شود. که نرسند، قله دیر می‌آید و پایین آمدن دراز می‌شود. آزمون این‌ها را یکایک جدا نمی‌کند؛ نتیجهٔ مشترک هر دو را در یک اندازه‌گیری جمع می‌کند.

شکل منحنی را تنها حال لوزالمعده تعیین نمی‌کند؛ چند عامل دیگر هم در میان می‌آیند.

• تغذیهٔ روزهای پیش: چند روز که دور از کاربوهیدرات بگذرد، مهارت بدن در پوشش دادن بار را موقت کم می‌کند.
• تحرک هنگام آزمون: حتی پیاده‌روی کوتاه با کشیدن گلوکوز به درون ماهیچه‌ها منحنی را خم می‌کند.
• عفونت، تب، آسیب و فشار روانی سنگین که در میان بیایند.
• داروهایی از گونهٔ کورتیزون و داروهای ادرارآور.
• مدتی دراز در بستر ماندن؛ بی‌تحرکی توان بدن در پوشش دادن گلوکوز را ضعیف می‌کند.

آزمون بارگذاری در بارداری جای جداگانه‌ای دارد. یک نتیجه که ناشتا دیده شود، سختی‌ای را که در دورهٔ پیش رو پدید می‌آید بیشتر وقت‌ها لو نمی‌دهد. سختی تنها وقتی بار داده شود دیده می‌شود. زمان‌بندی این آزمون در بارداری، پله‌های آن و معیارهای جدایش در نوشته‌ای جدا دربارهٔ دیابت بارداری ایستاده‌اند.

آزمون سستی شناخته‌شده‌ای هم دارد. در یک نفر که با فاصلهٔ چند روز تکرار شود نتیجه مو‌به‌مو یکسان درنمی‌آید؛ تکرارپذیری عدد پس از بارگذاری پایین است. به همین دلیل نتیجه نه به‌تنهایی بلکه همراه با تمام تصویر آن فرد خوانده می‌شود. بدل این زحمت که در صبحی زود، با معده‌ای خالی و انتظاری دراز می‌گذرد با این حال روشن است: کندی‌ای را که یک عدد تنها پنهان می‌کند دیدنی می‌کند.