ForMyGluco
BlogSłowniczek← Powrót na stronę główną

Jedzenie i picie

Które jedzenie podnosi cukier we krwi?

· 2 min

Zacznij tutaj · 8 z 12

Ujęcie z góry na drewnianym blacie: miska mieszanki zbożowej, połówka pomarańczy, jabłka, pojemnik z żółtym wieczkiem i laski cynamonu.

Składnikiem, który naprawdę podnosi cukier we krwi, są węglowodany; są one nie tylko w słodyczach, ale w pięciu grupach jedzenia. Białko i tłuszcz zmieniają za to tempo i godzinę wzrostu. Pytanie brzmi nie, co jest zakazane, lecz ile miejsca na talerzu zajmuje która grupa.

Trawienie rozkłada węglowodany na glukozę, a ta przechodzi z jelita cienkiego do krwi. Tłuszcz robi co innego: przegląd fizjologiczny opisuje go jako składnik najsilniej opóźniający opróżnianie żołądka. Białko też zwalnia żołądek, a do tego osobno pobudza wydzielanie insuliny. Przy posiłkach obfitych w tłuszcz i białko udział tej dwójki nie kończy się na opóźnieniu. Same dokładają się do wzrostu po posiłku. Dlatego ta sama kromka chleba dociera do krwi o innej godzinie, zależnie od tego, co leży obok. Wytyczne WHO o węglowodanach stawiają sprawę bardziej na jakości niż na ilości: jak szybko trawi się skrobia i ile obok niej jest błonnika. Węglowodany łatwiej widzieć nie jako pojedyncze produkty, tylko jako pięć grup.

  • Zboża i mąka: chleb, makaron, ryż, krakersy, płatki śniadaniowe.
  • Warzywa skrobiowe: ziemniaki, bataty, kukurydza, groszek, dynia.
  • Rośliny strączkowe: fasola, ciecierzyca, soczewica, bób.
  • Owoce i nabiał: jabłka, banany, winogrona, mleko, jogurt.
  • Cukier i słodkie napoje: miód, dżem, sok owocowy, napój gazowany.

Najczęściej mylą się tu drugi i trzeci rząd. Ziemniak, kukurydza i groszek leżą w dziale warzyw; trawienie stawia je tam, gdzie zboża. Ze strączkami jest tak samo, tylko wolniej. Ocena ogłoszona w American Journal of Clinical Nutrition podaje, że strączki dają o połowę mniejszy wzrost niż inne produkty węglowodanowe. Druga uwaga tej samej oceny jest bardziej niewygodna: chleb z mąki pełnoziarnistej zachowuje się niewiele inaczej niż chleb biały. Prawdziwa różnica leży nie w pełnym ziarnie, tylko w tym, czy ziarno zostało zmielone. Zboże zamienione w mąkę trawi się szybko, obojętnie które to zboże; ryż w całym ziarnie idzie wolniej niż mąka z tego samego zboża.

Czy można jeść owoce?
Owoce stoją w czwartym rzędzie mapy, czyli po stronie węglowodanów. Całe jabłko i szklanka soku to nie to samo. Gdy znika miąższ, tempo rośnie.
Czy wszystkie warzywa są wolne?
Ogórek, pomidor i zielenina zostają poza tą mapą; ziemniak, kukurydza i groszek stoją w drugim rzędzie.
Czemu nie ma tu sera i jajka?
Oba zostają po stronie białka i tłuszczu i nie wysyłają glukozy do krwi tak szybko jak węglowodany. Ale opóźniają godzinę przybycia chleba obok nich; przy posiłku obfitym w białko i tłuszcz wzrost potrafi przeciągnąć się na wiele godzin po jedzeniu.

Ta mapa nie jest listą zakazów, tylko listą rozliczeń. Gdy dwa produkty z tej samej grupy leżą obok siebie, oba wchodzą do liczby; chleb i sok owocowy na śniadaniu to właśnie taka para.

Źródła

  1. World Health Organization. Carbohydrate intake for adults and children: WHO guideline. Geneva: World Health Organization; 2023. ISBN 978-92-4-007359-3.
  2. Jenkins DJA, Willett WC. Perspective on the health value of carbohydrate-rich foods: glycemic index and load; fiber and whole grains. Am J Clin Nutr. 2024;120(3):468-470. doi:10.1016/j.ajcnut.2024.07.004
  3. Nesti L, Mengozzi A, Tricò D. Impact of nutrient type and sequence on glucose tolerance: physiological insights and therapeutic implications. Front Endocrinol. 2019;10:144. doi:10.3389/fendo.2019.00144

Następny: Ważne jest to, co jem, czy ile jem?

Ten tekst służy tylko informacji; nie jest rozpoznaniem, leczeniem ani zaleceniem dawki. Decyzje o swoim leczeniu podejmuj zawsze razem z lekarzem.

Zacznij prowadzić własny dzienniczek

ForMyGluco trzyma twoje pomiary, leki i wizyty w jednym miejscu i jednym dotknięciem przygotowuje raport PDF, który zabierzesz do lekarza.

Zobacz w App Store →

Cały blog