در گمان دیابت به کدام بخش باید رفت؟

قند خون که برای نخستین بار بالا درآید، ارزیابی را پزشک عمومی انجام می‌دهد. در نظام نوبت‌دهی بیمارستان این پله بخش پزشکی خانواده یا بیماری‌های داخلی است. پزشک خانواده یا متخصص داخلی آزمون تشخیص را می‌خواهد، نتیجه را قطعی می‌کند و جدا می‌کند که کدام نوع دیابت است. بخش بزرگی از کسانی که با نوع ۲ زندگی می‌کنند روی همین پله پیگیری می‌شوند. راهنماهای جهانی مراقبت دیابت را نه کار یک پزشک، بلکه کار یک تیم هماهنگ تعریف می‌کنند.

آنچه سبب می‌شود پله ناکافی بماند خود پله نیست، سنگین شدن تصویر است. غدد رقیب این زنجیر نیست، حلقهٔ پس از آن است.

جدایی نوع در هر تصویری در نخستین دیدار روشن نمی‌شود. در بزرگ‌سال لاغر که تشخیص مانند نوع ۲ به نظر می‌رسد و به دارو پاسخ مورد انتظار نمی‌دهد، LADA پیش می‌آید. رده‌بندی که روشن نشود اندازه‌گیری پادتن و سی‌پپتید لازم می‌شود؛ اینکه این آزمون‌ها چه نشان می‌دهند موضوع این صفحه نیست، موضوع «دیابت نوع ۱ چیست و چرا پدید می‌آید؟» است. لحظه‌ای که این اندازه‌گیری خواسته شود پرونده بیشتر وقت‌ها به میز غدد می‌رود.

سن هم در را تعیین می‌کند. راهنماها مراقبت کودک و نوجوان را در بخشی جدا می‌آورند؛ رشد، نظم مدرسه و آموزش خانواده در میان عنوان‌هایی می‌آیند که به حساب گرفته می‌شوند.

مراقبت دیابت روی یک میز تمام نمی‌شود. پرستار آموزش دیابت اندازه‌گیری و سوزن و قاعده‌های روز بیماری را کار می‌کند. کارشناس تغذیه از آشپزخانه و اندازهٔ سهم سخن می‌گوید. چشم‌پزشک ته چشم را با معاینهٔ فوندوس می‌بیند، چون رتینوپاتی خاموش پیش می‌رود. معاینهٔ پا هم همان پله‌ای است که جلوی بدل شدن زخم دیده‌نشده درون جوراب به تصویر پای دیابتی را می‌گیرد.

دری هم هست که نوبت نمی‌شناسد. تصویری که به کتواسیدوز نزدیک می‌شود از دست دادن ساعت را نمی‌بخشد؛ کدام نشانه‌ها آن مرز را نشان می‌دهند، نوشته‌ای جدا دربارهٔ نخستین نشانه‌ها می‌چیند. اینجا نه نوبت صف، بلکه ارزیابی فوری همان روز برقرار است.

دیدار نخست به گفت‌وگویی بلند می‌ماند. اینکه نشانه‌ها کی آغاز شده‌اند، خواب و نظم کار چگونه عوض شده، در خانواده دیابت هست یا نه و همهٔ داروهایی که به کار می‌روند یکایک سخن می‌شوند. اگر نشانه‌ای نباشد تشخیص با یک اندازه‌گیری بسته نمی‌شود؛ راهنماها تأیید با آزمونی دوم می‌خواهند. وقتی نشانه‌ها آشکارند و شکر روشن بالاست یک اندازه‌گیری بس است. نام روی تابلوی در عوض شود هم نخستین حلقهٔ زنجیر همان می‌ماند: قطعی کردن تشخیص و جدا کردن نوع آن.