چرا HbA1c هر سه ماه یک بار دیده می‌شود؟

اندازه‌گیری HbA1c یک سلول را نمی‌آزماید، همهٔ گلبول‌های قرمزی را که آن لحظه در گردش‌اند یکجا می‌آزماید. ترکیب این جمعیت هر روز اندکی عوض می‌شود؛ کهن‌سال‌ترین‌ها کنار می‌روند و تازه‌ها جایشان می‌آیند. سبب فاصلهٔ سه‌ماهه در همین سرعت جابه‌جایی است.

سرعت نو شدن تعیین می‌کند ثبت تا کجا به عقب می‌رسد. نیمی از مقداری که اندازه گرفته می‌شود نشان چند هفتهٔ گذشته است (تاهارا و شیما، ۱۹۹۵). باقی آن بر هفته‌های کهن‌تر پخش می‌شود و به سمت لبهٔ پنجره کم‌رنگ می‌شود.

این در زندگی روزمره دو برابر دارد. نخست، HbA1c که درست پس از رفتن به نظمی تازه دیده شود هنوز ثبت ماه‌های پیشین را با خود دارد. از عوض نشدن کاغذ این نتیجه بیرون نمی‌آید که نظم کار نمی‌کند؛ کاغذ هنوز نو نشده. نتیجه‌ای که پیش از گذشتن زمان کافی دیده شود آمیزه‌ای از دورهٔ کهنه و تازه را نشان می‌دهد. دوم، پیاپی و بسیار زود دیدن خبر تازه‌ای نمی‌آورد، چون پنجره‌ها روی هم سوار می‌شوند.

سه ماه آن‌قدر دراز است که جمعیت گلبول قرمز به‌طور معنادار تازه شود و آن‌قدر کوتاه که سیر از چشم نیفتد. گزینش این فاصله درست میان همین دو فشار ایستاده است. فاصله‌ای پهن‌تر، هم سامان یافتن و هم بدتر شدن را دیر خبر می‌دهد.

یکسان نبودن درازای این فاصله برای همه هم دنبالهٔ همان منطق است. آنچه بسامد را تعیین می‌کند تقویم نیست، اندازهٔ تحرک تصویر است.

• اگر درمان تازه عوض شده باشد پنجره زودتر بسته می‌شود
• اگر تصویر ماه‌هاست در یک جا ایستاده باشد فاصله پهن می‌شود
• در بارداری نظم اندازه‌گیری یکسره جدا می‌شود؛ هم بسامد و هم اینکه کدام آزمون جلو می‌افتد را راهنماهای بارداری جدا تعیین می‌کنند
• اگر حالتی باشد که بر عمر گلبول قرمز اثر بگذارد نوبت به اندازه‌های دیگر می‌رسد

زمانی که در میان می‌گذرد خالی نیست. اندازه‌گیری صبح، اندازه‌گیری دیگری در شب و پایش پیوسته، درون سه ماه میان دو HbA1c را پر می‌کنند. HbA1c خلاصه‌ای است که به عقب نگاه می‌کند و اندازه‌ای که نشان می‌دهد درون روز چه می‌گذرد چیز دیگری است. به همین دلیل خلأ میان کاغذها را دفتر می‌بندد.