Kan beweging een lage bloedsuiker geven?

Werkt de spier, dan trekt hij glucose uit het bloed. Bij een gezonde regeling zakt de afgifte van insuline op datzelfde moment. De lever dekt het tekort. Insuline die van buitenaf komt doet die stap terug niet. Een tablet die de alvleesklier dwingt evenmin. De werking in het bloed blijft waar ze is, hoeveel de spier ook wegtrekt. Waarom de suiker daalt legt een apart artikel van begin af aan uit; de vraag hier is smaller. Wat voegt beweging aan dat beeld toe?

Een van de dingen die ze toevoegt is tijd. De daling komt ook terwijl de sessie loopt, en de eerste minuten van de inspanning horen daarbij. Het tweede venster gaat open als de sessie voorbij is en duurt veel langer. Zolang de spier de voorraad aanvult strekt het effect zich over een halve dag uit. Die staart laat zich merken door een misplaatste honger uren na de sessie, of door benen die op de trap onverwacht zwaar worden.

De zwaarte van de inspanning haalt die twee vensters niet weg; ze brengt alleen hun volgorde door elkaar. Bij een korte en harde inspanning gaat de waarde op dat moment omhoog. Stresshormonen zetten de afgifte van de lever voor het verbruik van de spier. Die stijging is tijdelijk. Zodra het hormoonniveau zakt komt het aanvullen van de voorraad alsnog op rekening van diezelfde sessie. Ook een training die omhoog eindigt laat dus een lange staart achter. Wie de sessie niet gezien heeft hoort achteraf een paar woorden over duur en zwaarte. Wat daarbuiten valt laat de staart uren later zien.

Beweging trekt ook een gordijn dicht. Zweet, een sneller hart en een trillend been horen bij de vroege waarschuwingen van een daling. Bij een lichaam dat rent zijn die drie er al. Het zweet in de rug en dat van de daling zijn niet te scheiden. Wat niet achter dat gordijn blijft komt van het brein zonder brandstof. Een woord dat in de mond blijft ronddraaien. De weg kwijtraken op een bekend traject. Hand en voet die elkaar niet volgen. Die brengt het rennen niet voort.

Het uur bepaalt waar de staart valt. Die van een training in de late middag valt in de slaap, het stuk van de dag waar niemand naar kijkt. De meeste dalingen in de slaap maken je niet eens wakker. Een hoofdpijn die de ochtend haalt kan het enige verslag van die nacht zijn. Wakker worden zonder uitgerust te zijn ook. Alle sporen verzamelt het artikel over een lage bloedsuiker in de nacht. De rekening van beweging sluit niet in de sessie maar in de uren erna.